Snjór

Hér er allt hvítt. Það snjóar af og til, þögnin er alls ráðandi fyrir utan suðið í tölvunni og hláturinn hans Unnars okkar uppi. Jólaskreytt húsið hjá Álfheiði og Bjarti gleður augað og iljar jólahjartanu. Börnin eru komin í háttinn og sofnuð, Ágúst er úti í vélageymslu að aðstoða Guðberg bróður sinn við að gera við bílinn okkar. Frábært að fá hann hingað til okkar yfir helgina. Á morgun ætlum við svo að taka fjölskyldumyndir og borða þakkargjörðarmáltið með vinum okkar hér.

Í dag fórum við í bæinn til að sjá jólasveinana og sjá þegar kveikt var á jólatrénu. Það var gaman fyrir utan hvað mér finnst leiðinlegt að heyra jólasveinana blóta. Finnst það bara algjör óþarfi. Krakkarnir fengu voða myndarlega nammipoka hjá körlunum og ég fann akkúrat réttu aðventukertin í Kaupfélaginu. Baka svo aðventukransinn á morgun og þá ætlum við líka að sækja jóladótið okkar sem náðist ekki að finna í dag því við vorum svo lengi í bænum.

Ég hringdi áðan til míns elskulega Jú Ess end Ei og ætlaði að heyra í henni Connie minni, en hún var ekki heima svo ég átti gott spjall við Joe manninn hennar, en hann er minn sérlegi pönnukökuvinur þar sem við stóðum hlið við hlið og kirkjunni okkar úti og pökuðum pönnukökur í gríð og erg - ég íslenskar og hann amerískar. Mikið er skrítið að finnast maður eiga aðra fjölskyldu í landi langt í burtu. En svona er þetta bara. Það er betra að hafa elskað og hverfa á braut en hafa aldrei elskað.

En nú er mér um það bil allri að verða lokið þar sem ég svaf lítið seinustu nótt því Guðbergur Davíð svaf illa. Hann er kominn með kvef svo ég býst við að hann sofi ekki vel í nótt heldur. Ágúst vildi nú endilega seinustu nótt að ég svæfi inni hjá Sigurjóni Óla svo ég gæti hvílt mig betur, en ég þáði það ekki. Sjáum hvað setur í nótt. Segjum þetta gott í bili. Aðventuknús á alla.