Lasleiki

Já, Magrét María fór ekki í skólann í morgunn því hún er með hita. Hún er líka með ljóan hósta en líður annars bara vel. Vonandi er þetta bara eitthvað tilfallandi og að við hin sleppum.

Við skruppum til USA um daginn, yndislegt að hitta alla vinina og kunningjana aftur og að sama skapi gott að eiga "heim" á Íslandi þegar við komum til baka. Þegar við fluttum heim í fyrra vorum við bara að fara að "flytja heim til Íslands" en áttum ekkert sem við gátum kallað "heim". Ég held ég hafi meira að segja læknast af Ameríkuveikinni, þ.e.a.s. að vilja búa í Ameríku. Við keyrðum suður með strákana daginn fyrir brottför út og lögðum ekki af stað fyrr en um kvöldmatarleytið. Keyrðum í einum rykk og stoppuðum bara til að skiptast á að keyra og náðum að vera bara 7 klst.og 15 mínútur á leiðinni. Skrítið að keyra í þögn og myrkri í 7 tíma. Við vildum ekki hafa útvarpið á svo strákarnir myndu örugglega sofið.

Við vorum svo blessuð að geta komið Margréti Maríu fyrir hjá Unnari og Öldu uppi og 1 helgina var hún hjá Álfheiði og Bjarti á móti. Hún fór því í skólann og allt gekk sinn vanagang, fyrir utan að við ætluðum að hitta hana á haustmóti kirkjunnar okkar í Vatnaskógi þegar við komum heim en hún varð veðuteppt með Öldu og Unnar á Akureyri! Það voru því liðnar næstum 2 vikur frá því við höfðum séð hana seinast svo það urðu heldur betur fagnaðarfundir þegar við hittumst aftur. Sigurjón Óli var í dekri í sveitinni hjá afa og ömmu í Forsæti og sömuleiðis hjá afa og ömmu á Selfossi. Það fór afar vel um hann enda mikið ríkidæmi hjá honum að eiga 2 sett af öfum og ömmum. Takk öll sömul fyrir að redda okkur og nenna að gera þetta. KNÚS!!!!!!

Annars gengur bara allt sinn vanagang, tréin hér í sveitinni eru á sínum stað, sem og rokið og sólin, svo það er bara allt við það sama. Bless í bili.